dinsdag 26 mei 2015

OOGSNOEP










Eentje uit de oude doos, nog van de cursus analoge zwart-wit fotografie die ik volgde.
Allemaal in de Centrale Werkplaatsen in Kessel-Lo.  Nu een woonproject.

vrijdag 22 mei 2015

FAIR WEAR FRIDAY






Wat hou ik van weer, waarbij je gewoon een kleedje uit de kast trekt en je bent gekleed.
Eenvoud.
Voor elke gelegenheid.

Kleedje: Borstvoedingskleed van Mothers En Vogue, in bamboo.
Schoenen: nog steeds de kurken schoentjes van NAE.

woensdag 20 mei 2015

LIEBSTER AWARD

Ik kreeg een liebster award van de charmante en plezante Appelstien.
Dankuwel Stien!



Bij de award horen een heleboel vragen, dus begin ik er maar meteen aan:

Ziet ge uw beste vriend/vriendin uit de lagere school nog?

Nee. Maar een ervan werkt blijkbaar in de garage waar mijn ouders gaan, want ze herkende onlangs mijn moeder.  En omdat ze zoooo supervriendelijk was (is ze gewoon van nature), vraagt mijn moeder nu altijd naar haar.

Wat was de meeste leerrijke cursus die ge ooit gevolgd hebt?

Wat een moeilijke vraag, zeg.  Ik ben geneigd om gewoon de meest recente te noemen, omdat dat fijn was om nog eens echt iets bij te leren: "Energieneutraal Bouwen" bij Passiefhuisplatform.    Maar om nu zeggen "de meest leerrijke ooit", da's misschien wat overdreven.

Een universitaire opleiding kan je bezwaarlijk een 'cursus' noemen, maar bon, eigenlijk vond ik mijn studies burgerlijk ingenieur-architect wel de meest vormende en leerrijke ooit.  
Nieuwe denkpatronen en kritische ingesteldheid, en leren ontwerpen.  Iedereen die ooit een creatieve opleiding volgde, weet dat het ontzettend zwaar is, maar dat je er enorm van groeit.

Ik volgde 8 jaar geleden ook een cursus analoge zwart-wit fotografie bij Wisper.  Als kind vond ik het magisch als ik even mee mocht in mijn papa zijn donkere kamer.  En de magie was er tijdens de cursus nog steeds.  Gezien de materialen ervoor nog moeilijk te krijgen zijn en het gemak van digitale fotografie, doe ik dat nooit meer.  Maar ik ben blij dat het in mijn bagage zit.  

Naar waar gaat uw volgende reis?

Ik moet dat dus DrRINGEND vastleggen, he, of we gaan weer nergens heen, maar vermoedelijk de Eifel.  Helemaal niet ver rijden (twee kleine kinders) en toch een totaal andere omgeving en een andere taal (toch wel nodig voor het vakantiegevoel).

Wat is uw favoriete vogel?

Ik ken werkelijk niks van vogels, maar na een recent bezoek aan Planckendael zeg ik: de rode Ibis.  Zo een mooie kleur!!! Volgens Aaron was het oranje, en ik heb hem niet gecorrigeerd, want 't was oranjerood, en vooral FLUO.  Ik foe er een foto bij, maar in 't echt was ie veel mooier.



In welk land zou ge ooit wel willen wonen?

Ik ben niet zoooo avontuurlijk dat ik per se in een ander land zou willen wonen.  Als ik dan toch moet kiezen, denk ik Duitsland (oh, hoe weinig exotisch).  Klinkt saai, maar na een archireis van een week in Berlijn wilde ik echt nog niet naar huis en in Freiburg vond ik het ook de ideale wereld, dus voilà.

Hoeveel en welke fiets(en) hebt ge?

1 fiets, een gewone tweedehands vrouwenfiets.  Nogal bomma-achtig met een mandje van voor.  Ik droom van een elektrische bakfiets (elektrisch, omdat we bovenaan de keizersberg wonen en omdat het dan misschien haalbaar wordt om met de fiets te gaan werken.)

Wat vindt ge momenteel het leukste liedje op de radio?

George Ezra - Listen to the man

https://m.youtube.com/watch?v=ZS0WvzRVByg

Wat is het lekkerste dessert dat ge kent?

Tiramisu of iets met frambozen.
Maar eigenlijk is het antwoord:  Als het maar dessert is!
Ik ben nogal een zoetekauw, vrees ik. 

Hoe heet(te) uw huisdier / knuffeldier / virtuele vriend(in)?

Geen huisdieren.  Dieren zijn mooi, maar ze moeten niet te dicht komen :-).
Laat ze maar in de natuur.
Knuffeldieren eigenlijk ook niet.

Wat is uw favoriete strip (of zegt ge: beikes, strips?!)?

Euh, verder dan Calvin and Hobbes kom ik niet.

Wat is het langste dat ge al van huis bent geweest, en naar waar was dat?

2 weken.  Nu ik daarover nadenk is dat echt niet lang.
Ik bleef als student wel vaak langer op kot, maar goed, dat kot was ook een beetje thuis, dus dat telt niet.
Die 2 weken, dat was naar Skopje, op zomercursus met BEST.
Dat was me een confrontatie zeg.   Ik wist eigenlijk niets over Macedonië, maar dacht dat het vergelijkbaar zou zijn met Griekenland.
Niet dus.  Cultuurshock.
De hoofdstad was weggeveegd door een aardbeving in de jaren '60.  En toen heropgebouwd, volgens de moderne idealen van toen.  U kent het misschien: de torens in het groen.  Maar dat groen vergeten ze dan.  De heropbouw gebeurde met gedoneerd geld, maar daarna kijkt de wereld er niet meer naar om, dus de boel was ontzettend verloederd.  Echt een vreselijke stad.
De oorlog (ex-joegoeslavie) is ook helemaal nog niet zo lang geleden, en dat merkte je ook.
Plus het feit dat het een maatschappij is op twee snelheden: een deel is mee met de Europese standaard en verdient zoals ons en de prijzen in de supermarkt waren bijvoorbeeld hetzelfde als bij ons.  Maar een ander deel van de bevolking verdient 10 keer minder.

Macedonië is de grootte van België, maar heeft maar 4 miljoen inwoners.  1 miljoen daarvan wonen in die grijze hoofdstad, maar daarbuiten is het dus zeer dunbevolkt en echt wel prachtig.
In het weekend reden we naar een idyllisch werelderfgoed-dorpje aan een meer en onderweg zagen we wilde paarden.  Ook wel veel oude autowrakken in ravijnen, ik zei het al, de oorlog...

De cursus ging over "New Materials", maar de eerste les ging -no kidding- over ISOMO als isolatiemateriaal en het nut van isoleren.  Nu zijn we in België ook wat achter met isoleren (op een kaart van Europa met de isolatiegraad in de landen, lijkt België Middellands zeegebied.  Ha, zijn wij misschien wat optimistisch over ons klimaat??)  Enfin, qua materialen hebben we de ISOMO toch al laaaaaaaang achter ons gelaten.

Dit antwoord had ik dus ook bij de vraag over de meest leerrijke cursus kunnen schrijven.  De inhoud van de cursus was dat niet bepaald, maar de ervaring was de moeite.



En dan nu -voor degenen die nog aan het lezen zijn, want dat is hier lang geworden! - is het mijn beurt om awards uit te delen en vragen te stellen aan tante Onliemie, Broterhammen met gele confituur,  Jacoebies, Dingen die fijn zijn, 128, Atelier Ampersand, de mier en de leeuw,  El&Co & Nowelja  :

* Wat is het eerste dat je 's ochtends doet als je opstaat?
* Kleur of zwart-wit?
* Wat is je favoriete quote?
* Van welk seizoen hou je het meest en waarom?
* Speel(de) je een muziekinstrument?
* Wanneer danste je voor het laatst?
* Als er geen "wetten en praktische bezwaren" in de weg stonden, wat zou je dan willen doen?
* Heb je een verslaving?
* Wie is je favoriete architect of wat is je favoriete gebouw?
* Waar naai/schrijf/blog/teken/knutsel je?  En heb je dat plekje daar wat voor ingericht?
* Wat betekent "duurzaamheid" voor jou en (hoe) ben je ermee bezig?

vrijdag 8 mei 2015

KOOK GEZOND VOOR UW MAN



Stem: “Kies nu voor uw man de verse producten van L**l.”
Vrouw: “Hier se schatteke, een lekker caesar slaatje.”
Stem: “Want als hij met zijn maten naar de voetbal gaat dan wordt het bij 1-0.”
Man: “Nen hamburger.”
Stem: “2-0”
Man: “Nen hamburger.”
Stem: “3-0”
Man: “Nen hamburger.”
Stem: “Ah nee, afgekeurd.”
Man: “Een cheeseburger dan eh.”
Stem: “Kook dus lekker en gezond voor uw man. De verse producten van L**l, voor iedereen die telt. (...)” 



Ik weet niet hoe het met u zit, maar  van zoveel stereotypigheid gaan mijn haren rechtop staan.
Hoe vaker ik de spot hoorde, hoe meer ik mij ergerde.


"Kook dus lekker en gezond voor uw man" ???!!!

Hallo 21ste eeuw.
Het is niet de taak van de vrouw om voor de man te koken.
En mannen kunnen heus wel zelf de verantwoordelijkheid nemen voor hun gezondheid.

Die zin is ook bloedserieus bedoeld, niet eens als grapje.
Ah, nee, het grapje zat bij de cheeseburger.  
Haha.

U vindt misschien dat ik overdrijf, want het lijkt zo'n onschuldig spotje, maar net daarom vond ik het zo erg.   Erg genoeg om eens naar jep.be te surfen en online officieel een klacht in te dienen.
En weet u wat?
De Jury voor Ethische Praktijken inzake Reclame geeft mij gelijk.

Zij is met name van mening dat de verschillende clichématige elementen die in de spot worden gehanteerd om een situatie te schetsen –de man die met zijn vrienden naar het voetbal gaat en daar alleen hamburgers eet; de vrouw die daarom een slaatje dient te bereiden voor haar man – in casu allen bijdragen tot deze totaalimpressie van de spot.
Zij is van oordeel dat de spot in kwestie aldus bijdraagt tot de bestendiging van een stereotype dat indruist tegen de maatschappelijke evolutie. 

De L**L wordt verzocht de spot aan te passen of niet meer uit te zenden.
Aha!

Doen ze sowieso niet meer, want we zijn een week verder en er is al een nieuwe spot.
Maar toch...  Ik hoop dat er ergens toch iemand werd wakkergeschud daar bij L**l en hun reclamebureau.



dinsdag 5 mei 2015

DE KLEINE AVONTUREN VAN AARON IN DE BALLON


In de paasvakantie nam Aaron afscheid van de kribbe, waar hij meer dan twee jaar alle dagen met veel liefde en leuke speelkameraadjes omringd werd.

Als afscheidscadeautje maakte ik voor iedereen een plak -en kleurboekje.
Met zijn favoriete tekeningen - want dit zijn veel gehoorde zinnen als er papier wordt bovengehaald:
"mama, kokket tekene (rakket)"
"mama, ballom tekene?  Nee, grooooooote ballom!!"
"mama, een luchtballon tekene?"










Ik liet ook stickertjes afdrukken met tekeningen om bij de grote tekeningen te plakken.
Want ook dat vind ie erg leuk.
En al deze dingen heeft hij ook steevast gezien als ze de hemel sieren: "vliegtuig!" (hoe klein ook), "maan", "ster", hoewel die laatste herkent hij vooral in tekeningen.   In het echt hebben ze eigenlijk niet zo'n stervorm en dat lijkt hij niet te geloven als we zeggen dat dat de sterren zijn.



Hoewel de extreme "papaplu" periode wat voorbij is, mocht die ook niet ontbreken en natuurlijk nog een "paddetoel", rood met witte stippen.



De kleine avonturen van Aaron in De Ballon zijn voorbij...
Tijd voor een nieuw groot avontuur: naar school.

maandag 6 april 2015

LIEFSTE ANNABEL MAAND 5

Je slaapt terug 's nachts!!!
Godzijdank.
Allé, je wordt 2 à 3 keer wakker, maar dat voelt als een groot geschenk na de voorbije weken.
Je sliep dan zo'n 3 uur en daarna werd je zowat elk half uur wakker.  Ik weet het niet juist, want ik keek niet op de klok, maar ik weet wel dat ik er bijna gek van werd.
De groeispurt van 12 weken hadden we amper gemerkt, maar die van 17 weken was er één om U tegen te zeggen.

De maand begon ook met een grote verandering natuurlijk: naar de crèche.
Je hebt je entree daar wel gemaakt.
Ik schreef in een eerdere brief eens over je ene onhebbelijkheidje...
Welja, ik vertel dus dat je een keibrave bent en goeie signalen geeft wanneer je honger hebt of moe wordt.  Dat er maar één klein dingetje is...
En toen wilde ik je uit de maxicosi halen en ik rook ineens iets.
Ja, hoor.  Het was van datte.  Ze mochten je meteen helemaal uitkleden en wassen.
En een geluk dat er een dekentje in de maxicosi ligt, dat mocht ook meteen de was in.

Maar ik denk dat ze dat snel vergeten waren.
Toen ik je 's avonds kwam halen, kreeg ik een superenthousiaste 'wat een superbaby. Ze heeft niet een keer geweend, is kei vrolijk, heeft goede dutjes gedaan en ook wel wat gedronken.'
Dat laatste ging wat moeizaam (ahum, als in meer dan een uur voor 50cc), maar he, je had toch twee keer 50 cc gedronken, dat was al meer dan ik had verwacht.

Dat laatste blijft wel een probleem.  In week 2 geven ze je melk met een lepeltje omdat dat beter gaat dan de fles...
Je wil wel, hoor.  Je wordt enthousiast als je je flesje ziet.  Maar het lukt je niet om ervan te drinken.  En dat zorgt dan op den duur toch voor wat frustratie.
Maar ondanks het feit dat je zo weinig drinkt, blijf je dus heel vrolijk daar. (Maar als je mij ziet, begin je meestal wel te wenen.  "Ik wil mammae".)
Dan gooien we het maar over een andere boeg en proberen cupfeeding.  Dat lukt wonderwel, je drinkt veel vlotter en al 80 ml per keer, soms zelfs 120.

Als ik je kom halen, zit je steevast bij iemand op de arm.  Jaja, je wordt een beetje verwend daar.
Ze hebben al een tijdje geen hele kleine baby's meer gehad en ze kunnen het niet laten.  Je moest ook maar zo schattig niet zijn.  Als je dan toch eens in een wipper zit, dan komen de andere kindjes jou speeltjes brengen.  Dat doet jou broer ondertussen ook steeds vaker, jouw speelgoedjes brengen.
Of jou eens een kusje geven.  Jij kijkt en lacht vaak naar hem en nu begin je eindelijk een beetje aandacht terug te krijgen.  Wat mooi om te zien.

Je probeert te zitten en laatst zette ik je naast Aaron in de zetel, maar ik hield je uiteraard nog vast.  Dat vond Aaron maar niks, hij vond dat ik je moest loslaten.  Ik dacht, ach ja, we proberen eens, en je viel opzij met je hoofd op zijn schoot.  Daar moest hij heel hard om lachen.
Jij moet dan weer hard lachen als hij weer als een gek aan het springen gaat op ons bed.  Je lacht ook heel mooi als we tegen je babbelen, liefst nog met ons gezicht dicht bij jou.  En ook als we je optrekken tot staan op schoot.

Je bent nog steeds gefascineerd door je handjes.  Je kijkt zelfs aan de borst naar je bewegende vingers.  Of soms krijg ik een bordtmassage ondertussen, dat is wel grappig.

Je vind het niet leuk als wij allemaal gezellig aan tafel zitten en jij in je wipper op de grond.  Je wil mee aan tafel.  Nog even, liefje, en dan kan je mee aan tafel zitten en mee eten.
Daar kijk ik ook al naar uit!


vrijdag 3 april 2015

FAIR WEAR FRIDAY STARRING DE DOCHTER MET DE COOLSTE BABYLEGGING OOIT

Tijd voor een kindereditie van fair wear friday.

Voor kinderen vind ik het eigenlijk veel gemakkelijker om fair en eco te kopen.
Sowieso krijg ik een hoop kleertjes in bruikleen van mijn zus, koop ik veel tweedehands, en als er dan toch iets nieuws gekocht moet worden, zijn daar leuke merken als Mundo Melocoton, Mini Rodini, l' Asticot,... en een hoop leuke webwinkeltjes.

Uitzondering hierop en grote zonde van mijnentwege:  het ondergoed.
We hadden voor Aaron een geboortelijst bij Doekjes en Broekjes en daar stonden dus ook wat verantwoorde body's op.  Maar we merkten dat de geleende body's van het neefje veel handiger waren.  Lekker stretchy en laat dat nu echt wel nodig zijn als ge smalle lange kinders hebt, maar wel met een dik gat wegens wasbare luiers.  Die body's waren van de HEMA.
Algauw had Aaron zijn neefje in de lengte ingehaald, dus werden die body's gekocht i.p.v. geleend.
HEMA, dat scoort een D-label bij Rankabrand.  Da's echt wel slecht.
Ik koop wel deze in bio-katoen, maar dan nog is het niet ok.

Ondertussen is er ook wel Mambotango.  Die body's zijn vergelijkbaar qua pasvorm en stretch.
Mambotango vinden we natuurlijk niet op Rankabrand, maar bij de faq op hun website vind ik hetvolgende:

Onze ontwerpen en de patronen worden in België gemaakt. De productie gebeurt in Turkije door een gecertificeerde leverancier. Het Europees erkend label garandeert een kindvriendelijk verfproces.

Ze proberen ook betaalbaar te zijn.  Dat zijn ze ook, maar prijs is wel bijna maal 3...
Al ben ik zeker bereid om meer te betalen voor iets dat goed gemaakt is.
Toch jammer van HEMA, want ik vind het een leuke winkel.  Ik weet dus wie ik ga aanschrijven op Fashion Revolution Day.














Outfit Annabel:

Bodyke: HEMA dus, met geflockte elleboogsterren, dat zag u hier verschijnen
T-shirt: in bruikleen
legging:   handgemaakt en gerecyKleerd uit de mouwen van een tweedehands trui.

Zonder overdrijven, vind ik dit de geweldigste babylegging ooit.
Hij is nog wat groot en te lang, maar niet getreurd, de binnenkant blijkt ook supermooi, dus we kunnen dat zonder problemen oprollen.
Ziet nu hoe schattig?!

Ik ben niet de maker van dit prachtexemplaar (de legging dan hé), alle eer gaat naar Juffrouw Sanseveria.  We kregen hem cadeau omdat de ookal onnavolgbare Antilopen-poster wat met vertraging tot bij ons is geraakt.  Samen nog met een stuk dinostof in organic cotton  (hopelijk volgt hier binnen afzienbare tijd een T-shirtpost van).
Merci juffrouw!  Dat had u niet moeten doen, maar we zijn er toch werkelijk superblij mee.