dinsdag 14 oktober 2014

LIEFSTE AARON MAAND 24 ***FEESTEDITIE

"Piepiepie... Oera!!!"


Vandaag word je 2 jaar lieve schat!

2 jaar, wat een mooie leeftijd.

Ergens niet te geloven, ik herinner me je geboorte als gisteren.
Daar denk ik vaker aan terug, nu een nieuwe geboorte niet meer ver weg is...
En nu ik voor je tweede verjaardag toch eindelijk eens een foto-album probeer te maken en de foto's van die hele 2 jaar terug zie passeren...

Tegelijk lijkt het mijlenver weg, omdat het zo'n verschil is, een babbelende peuter die alles zelf wil doen, tegenover een klein baby'tje dat volledig afhankelijk is.

Het is wat zoeken soms, voor ons allemaal.  Om je te leren wat mag en niet mag, zonder te veel 'gedragsconditionerend' te zijn.
We leggen heel veel uit waarom, en meestal lijk je dat te begrijpen en luister je.
Maar soms ook niet.  Er zijn zo van die dingen die we je maar niet wijsgemaakt krijgen.
Op je speelgoedkast klimmen bijvoorbeeld, of gooien met eten, of je beker water helemaal omgooien.
"oei, mors hé."
"Nee liefje, dat is niet morsen, want je deed het per express."
"esssspressss."

Sommige dagen komen echt de 'terrible two's' naar voren en horen we alleen "ikke" en "nee".
Maar de meeste dagen valt dat reuze mee.
Het weekend was bijvoorbeeld weer superleuk, je was helemaal in je nopjes en uitgelaten.
Zondagochtend werden we gewekt met een zangconcert van jou.
Lagen mama en papa een beetje in bed met een big smile naar jou te luisteren.
Je was ontzettend uitgelaten, helemaal klaar voor je feestje.

In het Bruulpark, want mama had geen zin in een totaal overhoop gehaald huis, én belangrijker: jij bent nog steeds een echt buitenkind.
Mama zag het ook niet zitten om weer 2 à 3 dagen bezig te zijn met het maken van een dessertenbuffet, hoewel ik dat wel graag doe, zo alles zelf maken, maar ik ben ook geen supermama,  en zeg steeds vaker "het hoeft niet", dus we gingen voor: delegeren en 'keep it simple'.
Want het is niet dat je je over zoveel jaar nog gaat herinneren wat voor pinterestwaardige cake mama wel niet had gemaakt.
Nu ja, simpel werd het uiteindelijk niet, hoor.
Evelien bakte cupcakes voor jou; niet zomaar wat cupcakes, 4 soorten heerlijke cakejes met leuke *** versieringen.   Omi maakte haar befaamde yoghurtdessert en bracht ook nog taart mee van een patissier.  We moesten toch ergens 2 kaarsjes kunnen opzetten, hé?
Zo zie je dus, we hebben het geluk dat we omringd zijn door mensen die dat voor ons willen doen.  En dàt hoop ik dat je je herinnert later: wat een fijne dag het was.  Een dag als een andere eigenlijk, maar toch één om in te kaderen, omdat er zoveel mensen daar waren die jou graag zien.




maandag 6 oktober 2014

BUS

Nou, dat is nog eens een duidelijke én leuke bushalte.



foto's van: mmmm.tv



vrijdag 3 oktober 2014

LIEFSTE AARON MAAND 23

Liefste Aaron,



Waar zal ik beginnen?
Het is zo'n geweldig leuke periode nu!
We vallen elke dag van de ene verbazing in de andere.

"Kijk, een regenboog!"  (er was geen regenboog te zien, maar je zei het wel heel mooi).
"Ballon opblazen"
"Kijk, buus!!!" (bus).  "Oooooh, nog een buus. Groooooote buus!"
"Mama ook boke opeten."
"nog een beetje kater" (water, maar het is al vooruitgang t.o.v. "kakekinke", "pakje" is trouwens ook "melkje" geworden)
"ikke nijen" (je wil zelf je boterham snijden)
"andjes kuise" (we moeten je handjes wassen na het eten)
"auto's ook nat hé" (dat heb je met al die regen)
"oh, groooooote viesje" (grote vis)
"ikke ook kuus" (nadat papa mama een dikke kus geeft als we naar crèche & werk vertrekken)

En ineens zing je liedjes, zomaar, helemaal zelf:
"Slaap, kiendje, slaap.  Buiten ooo saap."
"Andjes draaien, koe -ba- va, andjes draaien, koe-vies.  Ooven- STOKVIES!!!"
"Akke akke tuut tuut, weg zijn wij.  Dadaaaaaaa !!!!"
"Piet Piraat, Piet Piraat, hoi, hoi, hoi!"

En alles met zo'n enthousiasme, dat wij volwassenen vaak ergens onderweg verloren zijn...

Dansen blijft één van je favoriete bezigheden.
Tesamen met buiten lopen (zo snel dat mama niet meer kan volgen met haar grote buik), "pingen" (springen), loopfietsen, klimmen, torens bouwen -"oh waaaaw, grote toren! bravo mama" -ja, mama helpt al eens - en tekenen.
Dat laatste, daar ben ik als knutselmama ook blij mee natuurlijk, dat je je begint te interesseren voor tekenen.  Liefst met pennen, of stiften.  Potloden zijn voor woessies, of dat lijk je toch te denken.


De fascinatie voor paraplu's blijft ook onverminderd.
Met het regenweer in augustus heb je dus je hartje kunnen ophalen.
En laatst was je bij mama op het werk, liep naar buiten en riep: "oh, mooie papaplu !!!"

De 'papaplu' in kwestie














Tja.

Naast paraplu's zijn ook alle voertuigen de max.  Vooral bussen en treinen.
En fietsen.  "Kijk, Fiesje!".
(sorry voor al de uitroepingstekens, maar zo spreek je, lieverd: alles met verwonderde uitroepingstekens.)
Je wijst ook regelmatig naar je fietsstoel en dan zit er werkelijk niets anders op dan een toereke met jou te gaan fietsen.

Wat wou ik dat ik je met fiets naar de kribbe kon brengen en met de fiets gaan werken.
Maar hé, de kribbe gaat verhuizen naar vlakbij!  Niet dat het voor jou wat uitmaakt, want tegen dan ga jij naar school.  Maar hé, de school is ook vlakbij!
Mama's bakfietsdroom komt misschien nog uit...

School...
Je bent ingeschreven om met Pasen naar school te gaan.  Begin juli kregen we post met het schoolreglement en praktische afspraken, zo ook een briefje met wat er in je boekentas moet zitten.
Toen moest ik toch even slikken.
Nu ben ik geen mama die wil dat haar kindjes klein blijven, ik vind het elke dag leuker worden, maar die boekentas maakte het zo concreet dat ik dacht: "zeg, overdrijvers, 't is pas met Pasen hé!"

We zijn toch naar je klasje gaan kijken eind augustus en je ging meteen op verkenning overal en met het speelgoed spelen.  "Dat is hier gelijk de crèche, maar dan met nog meer speelgoed", zei een mama en dat moet jij ook gedacht hebben.  Komt helemaal goed dus.  Die juf van jou is héél gemotiveerd en heeft ook ontzettend haar best gedaan om je tijdelijke klasje (zeg maar klas, want ze is best groot) gezellig en mooi te maken.

Maar zover zijn we nog niet hé!  Nu genieten we vooral van nu.
Want zoals ik al zei: het is een geweldige periode!
Je bent om op te eten.







donderdag 25 september 2014

LIEFSTE AARON MAAND 22

Dag liefste zotteke,


Hoog tijd voor een zomereditie van je brief.
Zoals altijd was het een mooie zomer, die veel te snel voorbij was.

Op mijn verlanglijstje stond:
- met Aaron met de trein weg -check
- met Aaron naar zee! -check
- met Aaron naar de dierentuin! -check
- met Aaron naar het provinciaal domein in Kessel-Lo -check check check
(nog bijgekomen, door Leuke wereld:  - met Aaron naar Marie's Garden.  Nazomertje nog? *)

Spelen met water, dat vind je wel leuk, hoor!
Heel leuk zelfs,
maar IN het water, ho, maar!
Geen douche, steeds wat drempelvrees alvorens in bad te gaan (dat doen we altijd samen), je speelt ROND het ploeterbadje in plaats van erin...
We zijn ook al een hele tijd niet meer gaan zwemmen (foei van ons, moeten we toch eens werk van maken).

En dan was daar eindelijk: de ZEE!!
Niet dat je nog nooit aan zee bent geweest, hoor.  Maar laten we zeggen dat je steeds in slaap viel in de buggy of draagdoek nog voor we aan het strand waren.  De zeelucht, zeker?
De zee vind je heel mooi: "mooie zee", maar enkel van ver.
Voetjes erin:  Nee, nee, huilen, huilen, huilen!!!
Zelfs als papa je pakte en je dus niet eens in contact was met de zee: huilen, huilen, huilen!!!

Je mama vind dat stiekem wel erg jammer, zelf houdt ze van water en de zee, en had wel zin in eindelijk nog eens wat waterpret, maar nee, hoor.
Zandpret met de "sepjes" is er des te meer, gelukkig.




Bij omi en opi ontdekte je de duplo.
Dus wist mama meteen wat haar te doen stond:  tweedehands een voorraadje inslaan.
En een speelmat kopen, willen we de vloer niet ruïneren.  Nu zijn we daar normaal niet zo mee bezig, maar gelijk gij kunt tekeer gaan soms met die blokjes...  En mega-hoge torens bouwen, die niet erg stabiel zijn, en die dan omgooien.

Je hebt ineens een enorme fascinatie voor paraplu's en parasols.  Het eerste wat opi 's morgens moet doen is de parasol opendoen.  "Papalu open".

Aan tafel steel je vaak de show.  Hoewel eten nog altijd met ups and downs gaat.
Gaat er goed in: "patti" (spaghetti) en "pakkepoeke" (pannenkoeken).
"Nog pakkepoeke".
Laatst maakte papa je een boke met zelf geschraapte chocolade hagelslag.  Je viste één voor één de stukjes chocola van je boterham en toen alle chocola op was, riep je: "nog boke!".
Je papa kreeg de slappe lach.
Je kan best gulzig zijn, het woordje "nog" horen we vaak.  Al is dat nog het vaakst met kietels en knuffels!
Daar heb je groot gelijk in, hoor, dat je daar geen genoeg van kan krijgen.

Je woordenschat gaat er fenomenaal op vooruit. "Vliegtuig", "ijs", "hier", "daar", "klaar" (met een Gentse r, vanwaar heb je die???), "patje" (patatje), "dante" (dansen), "pakje" (melkje), "papot" (kapot), "poesje" (een poes natuurlijk, maar ook het luipaard in planckendael)  en alles is mooi: "mooie hond", "mooie auto", "mooie bokken" (blokken).
Ook zeg je vaak "szo" (zo), een beetje slissend zoals het konijn uit Uki.
En heb je het woord "andere" ontdekt:  "andere beker", "ander drinken", "andere bokjes" (sokjes),...  Zucht.
Als we je nazeggen om te achterhalen wat je bedoelt, dan zeg je heel schattig: "ah, ja."

De zomer is voorbijgevlogen, maar jij, jij laat je nog niet vangen door de tijd.
's Ochtends loop je steevast bij het buitenkomen rechts, op zoek naar de poes van de buurvrouw, of om de trapjes op te lopen bij een andere buurvrouw,...  Als ik je 's avonds van de kribbe kom halen, ren je ook weg, links of rechts, soms helemaal naar het park, want je bent verdorie snel en mama-met-groeiende-buik kan niet meer zo goed volgen.  Ik laat je maar lopen, lieverd.  (laat die andere moeders maar wat meewarend kijken.)  Anders is het een gevecht en een huilend kind in de auto.
En eigenlijk, wie heeft er gelijk?  De opgejaagde mama die op tijd op het werk wil zijn of de vrolijke peuter die nog even volop van het buitenzijn geniet?
Het is een plezier, liefje, (en een levensles)  om samen met jou de wereld en de taal te mogen ontdekken.



*ook check ondertussen


vrijdag 5 september 2014

FAIR WEAR FRIDAY




Vandaag kan ik wat korter zijn dan de vorige keer:

Kleedje: in bruikleen van een vriendin, waarvoor dank!
Ik moet zeggen: ik heb veel kleurrijke kleedjes, maar altijd effen.  Da's niet heel bewust, dat gaat gewoon zo.  Patroontjes en zeker bloemetjes koop ik nooit.  Maar dit vind ik nu echt een geweldig mooi kleedje.  Dus misschien toch maar eens doen. Vond mijn ventje ook.

Gilet: tweedehands, afdankertje van de zus
Niet op de foto, 't is mooi weer!

Schoenen:  kurken schoenen van NAE, gekocht bij en&.  Daar schreef ik eerder al eens over.  Ik ben er nog altijd even content van.

Kort, maar goed deze keer!

vrijdag 13 juni 2014

FAIR WEAR FRIDAY

De vorige keer dat het hier zo stil was, was ik zwanger van Aaron.
En u las het misschien al, ook nu is dat de reden.  Goed nieuws dus!
Alleen valt deze zwangerschap me nogal zwaar, energiepeil nul, dus bloggen zit er niet echt in.

Maar "Fair Wear Friday", een geweldig initiatief van deze toffe madammen,  laat me natuurlijk niet onberoerd.  Het is iets waar ik ook al langer mee bezig ben.  En waar ik dus aan wil meedoen.

In 2012 schreef ik dat dit mijn voornemen was:


Ondertussen is het mijn motto geworden.  Eigenlijk een automatisme.
Natuurlijk wijk ik er nog wel eens vanaf, ik ben ook geen heilige.
Maar toch: ik ben bijvoorbeeld al sinds september op zoek naar een kast voor onze living, want ik word gek van de rommel.  Maar ze moet lager zijn dan 78 cm (onder het raam), en wel geriefelijk en ook wel mooi natuurlijk.  En zwevend op pootjes, want we hebben al zo'n klein huis, de vloer moet blijven doorlopen.   Blijkt dat heel wat vintage aan deze voorwaarden voldoet, maar dat is dan weer wat pijnlijk voor de portemonnee.
Een maand geleden reden we van miserie toch maar naar ikea voor een bepaalde kast.
Om met lege handen terug naar huis te keren.  We konden het niet.
Als iemand zo'n kast weet, let me know!

Maar ik dwaal af, dat ging hier over kleren.  Schone kleren.
Voor onze Aaron lukt dat makkelijk.  Tweedehands en af ten toe iets nieuw eco.
Voor mezelf is het soms moeilijker.
Zeker nu.  De gewone kleerkast past niet meer, en staat ook gewoon niet meer.
Maar buikje is ook nog niet rond genoeg om te "showen".

Om u weer een lang verhaal te besparen: ik kocht na lang twijfelen toch een kleedje vorige week.
Nieuw en niet eco.  Ai.
Maar wel:

- flatterend!
- multifunctioneel: het is nl. een zwangerschaps én borstvoedingskleed.   En ook daarna ben ik overtuigd dat ik het nog veel zal dragen, zie punt 1.
- fair

't Is te zeggen: om dat laatste na te gaan, heb ik wel wat zoekwerk moeten verrichten.
Uiteindelijk vond ik op een blog dit:

"Baukjen and Isabella Oliver are two brands which are owned and managed by a husband and wife team who believe strongly in family values. This belief extends not only to the way we treat our teams in our Head Office and the Warehouse/Distribution Centre in the UK, but to the skilled workers at the factories that we choose to produce our product in. (...)"

't Is dat ze het zelf zeggen, natuurlijk, maar goed, ik ga ze even geloven.
Ze schrijven ook nog dit:

"We also run a scheme to reduce our carbon footprint so our samples and unwanted garments do not go to landfill, but instead are recycled to raise funds for Cancer Research."

Hmm, geen ecologische stoffen, maar ze denken er toch een beetje over na. 't Is een begin.


Genoeg uitleg, tijd voor outfit-foto's:



De sandalen kocht ik vorige zomer, toen mijn trouwe witte het na 5 jaar hadden begeven.  Ik vond dat zo'n fijne dat ik nog tweedehands naar dezelfde zocht, maar helaas.
In de eco-online winkels vond ik mijn goesting niet, dus stapte ik, met weinig hoop (smalle voeten), een schoenwinkel binnen en vond meteen dit zalig zittende paar.
Ze zijn van Arche, handgemaakt in Frankrijk.  Met natuurrubberen zolen en ze gebruiken ook natuurlatex voor het comfort.  Dat kan ik bevestigen, dat zijn net kussentjes aan uw voeten.
Maar verder wel nubuck, dus allicht niet 'eco'.

Conclusie van de dag: kon erger, maar kan beter!